První číslo Rytíře Neposkvrněné

Rycerz Niepokalanej 1922Takhle vypadalo první číslo Rytíře Neposkvrněné, který roku 1922 začal vydávat o. Maxmilián Kolbe.

Kromě jiných byl v něm umístěn článek na téma smyslu lidského života s názvem "Kde štěstí?". Doporučujeme k přečtení:

 

Gdzie szczęście?

Wszyscy szczęścia pragną i za nim gonią, ale niewielu je znajduje, bo nie szukają tam, gdzie ono jest.

Wyjdźmy na ulicę. Szerokim chodnikiem gorączkowo spieszą ludzie różnego wieku i stanu, a każdy dąży do jakiegoś celu, który ma być cząstką jego szczęścia. Środkiem przesuwają się powozy i samochody, a ci, co w nich siedzą, marzą o – szczęściu. W wystawowych oknach najrozmaitsze towary ofiarowują się przechodniom, by właścicielom swym i kupcom przybliżyć – szczęście. Gdzie spojrzysz, wszędzie zobaczysz spragnionych – szczęścia. Lecz czyż ci wszyscy są pewni, że u kresu swych zabiegów obejmą skarb tak pożądany?

Jeden z nich wytknął sobie za cel nagromadzenie dóbr materialnych, pieniędzy. Jeszcze do kresu swych życzeń nie doszedł – więc goni dalej. Czy jednak dojdzie?... Czym więcej dóbr gromadzi, tym bardziej się do nich zapala, tym więcej pragnie. I choćby cały świat posiadł, jeszcze zazdrośnie na księżyc spoglądnie. Pragnie więcej i więcej, coraz szybciej nabywać i coraz trwalej dzierżyć. Ileż pracy, zabiegów, poświęcenia, zdrowia kosztowało go to, co posiadł i ileż jeszcze trudów go czeka! A jeżeli choroba nawiedzi, fortuna nie dopisze, złodziej okradnie? Wreszcie – przecie w końcu przyjdzie i śmierć. A wtedy?... Trzeba będzie opuścić wszystko i iść samemu do wieczności... Sama myśl o tym zatruwa mu chwile krótkiego zadowolenia z odniesionych korzyści. Nie posiadł więc szczęścia!

Idźmy dalej. Przy drzwiach plakat: "Zabawa taneczna" i wielu się tam ciśnie. Używają świata, póki służą lata! Czyż ci są szczęśliwi? Czyż nie zapragną większego, pełniejszego i słodszego kielicha rozkoszy? Szukają coraz to nowszych przyjemności, a w końcu wpadają w przesyt, odczuwają – granicę. A przecież pragnęliby szczęścia bez granic i bez końca...

Więc i ci go nie znajdą.

A może sława zadowoli człowieka? Spojrzyjmy na rzesze ludzi poważanych, zajmujących wysokie stanowiska, cieszących się szerokim rozgłosem. Czy może ci posiadają talizman szczęścia? Zapytajmy, czy nie życzyliby sobie, aby sława ich szersze zatoczyła koła, aby na innych zajaśniała polach? Bez wątpienia każdy z nich chętnie by to przyjął i może nieraz przemyśliwa, jakby jeszcze więcej zabłysnąć. Tymczasem może inni go zaćmiewają, tylu nie docenia jego zasług, iluż mniej godnych postawiono wyżej niego; wreszcie – i sława, to kryształ bardzo kruchy: wielu niedawno jeszcze sławionych znajduje się teraz w cieniu zapomnienia. A w końcu i jego odwiedzi – śmierć... A po niej?... Cóż pomogą pochwały ludzkie i pomniki, jeżeli wieczność będzie nieszczęśliwa?...

I w tym więc szczęścia nie ma.

Lecz bogactwo, rozkosze życia i sława są raczej udziałem wyjątków, gdy tymczasem szczęścia pragnie każdy...

* * *

Za wielkie jest serce człowieka, by je można było zapełnić pieniądzem, zmysłowością lub zwodniczym, choć odurzającym, dymem sławy. Ono pragnie dobra wyższego, bez granic i wiecznie trwającego. A takim dobrem to tylko – Bóg.

O. M. K.

Kde nalézt štěstí?

Všichni touží po štěstí a běhají za ním, ale málo lidí je nachází, protože nehledají tam, kde je.

Pojďme na ulici. Po širokém chodníku překotně pospíchají lidé různého věku a stavu, a každý se snaží dojít k nějakému cíli, který se má stát částí jeho štěstí. Středem ulice se pohybují koňské povozy a auta, a ti, kteří v nich sedí, touží a sní o - štěstí. Ve výlohách se nejrozmanitější zboží nabízí kolemjdoucím, aby svým vlastníkům a kupujícím přiblížilo - štěstí. Kde se jen podíváš, uvidíš lidi žíznící po štěstí. Zdali pak jsou si všichni jistí, že na konci svého snažení vezmou do náruče poklad tak žádoucí?

Jeden z nich si určil za cíl nashromáždit hodnoty materiální - peníze. Ještě nedosáhl konce svých přání - a proto běhá dále. Dojde?... Čím více hodnot hromadí, tím více se pro ně zapaluje a touží po větších. A i kdyby získal vlastnictví celého světa, tak se ještě mlsně ohlédne po měsíci. Touží stále více a rychleji získávat a stále trvaleji vlastnit. Kolik práce, snažení, obětí a zdraví ho stálo to, co získal a kolik ještě námahy ho čeká! A co když přijde nemoc, štěstí se otočí, zloděj okrade? Nakonec - přijde také smrt. A potom?... Bude třeba všechno opustit a jít sám do věčnosti.... Pouhá myšlenka na toto téma mu otravuje chvíle krátké spokojenosti ze zisku. Nedosáhl tedy štěstí!

Pojďme dále. Vedle dveří visí plakát: „Taneční zábava“ a mnozí se tam tlačí. Užívají světa, dokud slouží léta! Zdalipak jsou šťastní? Nebudou snad toužit po větším, plnějším a sladším kalichu rozkoše? Hledají stále nové příjemnosti a nakonec jsou přesyceni - cítí hranice. A přece touží po štěstí bez hranic a bez konce...

Takže ani tihle ho nenalezli.

Možná, že sláva uspokojí člověka? Podívejme se na zástupy uznávaných lidí, zaujímajících vysoká postavení ve společnosti, kteří jsou všude známí. Zdalipak tito vlastní talisman štěstí? Zeptejme se, zda by si nepřáli, aby se jejich sláva nerozšiřovala dále, aby nezazářila i v jiných oblastech? Bez pochyby by to každý z nich rád přijal a možná nejednou přemýšlí, jak by ještě více zazářil. Avšak snad jiní ho zastiňují, tolik je těch, kteří nedoceňují jeho zásluhy! Kolik méně hodných bylo postaveno výš od něho; nakonec - i sláva je velmi křehký křišťál. Mnoho nedávno ještě oslavovaných lidí, se dnes nachází ve stínu zapomnění. A nakonec i je navštíví - smrt... A po ní?... Co pomohou pochvaly a lidské pomníky, jestliže věčnost bude nešťastná?...

Ani v tom tedy není štěstí.

Bohatství, rozkoše života a sláva jsou údělem jen výjimek, avšak po štěstí touží každý...

***

Příliš velké je srdce člověka, než aby se dalo naplnit penězi, smyslností nebo svůdným, i když omamným, dýmem slávy. Ono touží po vyšším dobru, neomezeném a nekonečném. Takovým dobrem je pouze - Bůh.

O. M. K

Vydáno:1.1.2012 Zobrazeno:1487
Biblický citát na dnešní den
Bůh pro mě dokončí, co začal. (Žl 138,8)
 
 

Nejnovější vydání Immaculaty

Immaculata

 

Časopis si můžete objednat:

  • Na adrese:
    Konvent minoritů v Brně
    Minoritská 1
    602 00 Brno

  • Na telefonním čísle:
    Mobil: 605 459 174 (Po-Pá 9:00 - 12:00)

    Tel: 542 215 600 (ústředna - budete přepojení)


  • Pomocí objednávkového formuláře


  • Číslo našeho účtu:
    7498984001/5500
    (Dary z ČR)

 

  • Dary ze Slovenska:
    č.ú.: 4060015034/3100
    IBAN:SK3131000000004060015034
    SWIFT: LUBASKBX
  • Dary ze zahraničí (kromě Slovenska):
    IBAN: CZ1555000000007498984001
    SWIFT: RZBCCZPP
 

Nakoukněte do archivu


 
 
Adresa redakce: Konvent minoritů v Brně, Minoritská 1, 602 00 Brno, e-mail: immaculata(zavináč)minorite.cz
Bankovní spojení: Commerzbank AG, č.ú. 50013424/6200